آسمان عشق من است
هر کجا هستم باشم آسمان مال من است/آسمان پر ستاره حق من است
براي زمين شناسان، خاستگاه گازهاي تشكيل دهنده اتمسفر زمين براي مدت هاي مديد يك معما بوده است. و تاكنون نيز يكي از اصليترين نظريهها در اين زمينه، جوشيدن گازها به خارج از دهانه آتشفشانها بوده است. ولي به گزارش نيوساينتيست، گرگ هالند از دانشگاه منچستر در انگلستان و همكارانش، بعد از جمعآوري نمونههايي از گاز نجيب كريپتون از چند صد متري زير سطح زمين در نيومكزيكو، نظريه متفاوتي را ارائه كردهاند. آنها دريافتند كه اثر انگشت شيميايي پوسته آن مناطق، سرشار از ايزوتوپهاي سنگين كريپتون همچون كريپتون86 و كريپتون 84 بوده، و ايزوتوپهاي سبكتري چون كريپتون82 به نسبت خيلي كمتري در آن موجود بودند. اين تركيبي است كه شباهت بسياري با ذخاير سنگهاي آسماني دارد و با نظريههايي همخواني دارد كه بيان ميدارند سنگهاي آسماني سرشار از گازها و موادي است كه در روزهاي اوليه تشكيل منظومه شمسي با برخورد به يكديگر، سبب شكل گرفتن سياره ما شدند. اسكات كنيون در مركز اخترفيزيك انستيتوي هاروارد- اسميتسونيان ميگويد: «نتايج اين پژوهش، يكي از ايدههاي اساسي نظريه تشكيل سيارهاي را تاييد ميكند كه بيان ميدارد بخش اعظم سياره زمين در اثر برخوردهاي اشياي كوچكتري همچون سنگهاي آسماني حاوي كربن شكل گرفته است». اتمسفر سبك اگر منشا جو از پوسته نيست، پس از كجا آمده است؟ كريس بالنتاين، يكي از نويسندگان مقاله و از همكاران هالند پيشنهاد ميكند كه جواب اين سوال، ميتواند در دنبالهدارها باشد. در مرزهاي بيرونيتر منظومه شمسي، شايد در كمربند كوييپر، جايي خارج از مدار سياره نپتون كه تا فاصله 500 واحد نجومي گسترده شده و ميزبان ميليونها شيء يخي است كه در زمان تولد منظومه ما تشكيل شدند. در اين دنبالهدارها آثاري از گازهاي نجيب پيدا شده كه شباهت زيادي به اتمسفر امروزين ما دارد. ممكن است كه يك جابجايي در مدار مشتري در حدود 5/4 ميليارد سال پيش، اختلالي در كمربند كوييپر ايجاد كرده باشد و سبب پرت شدن دنبالهدارها به سوي زمين شود . بالنتاين، ميگويد: «زمين در روزگاران اوليه خود، شاهد اين بوده كه آتشفشانهاي عظيم گازهاي هسته زمين را هم وارد اتمسفر كرده بودند، اما پژوهشهاي ما حاكي از آن است كه منبع واقعي اولين اتمسفر زمين، فضاي بيروني بوده است». منبع:khabaronline آذرگوي، شهابي است كه از سياره ناهيد پرنورتر ديده شود. تصويربرداري از شهابها دشوار است، چراكه معمولا 20 برابر كم نورتر ثبت ميشوند و كسي نميداند شهاب از كجاي آسمان ميگذرد. اما اين عكاس خوش شانس توانسته اين آذرگوي فوق العاده را در اين تصوير ثبت كند. تصوير بعد، فيلمي از عبور يك آذرگوي را نشان ميدهد. منبع: خبر آنلاين سياره هاي جديد با ابعادي ۳.۵ تا ۲۴.۹ برابر سياره زمين در مدار اين ستاره در حركت بوده و منظومه خورشيدي كوچكي را به وجود آورده اند. اخترشناسان اميدوارند اين يافته بتواند در كشف جهانهايي كوچكتر از جهان يافته شده كه احتمال وجود حيات نيز در آن وجود دارد كمك كند. تيم بين المللي كاشف اين منظومه سياره چهارمي كه بر مدار ستاره شبه خورشيدي ۲۳ ليبري در فاصله ۸۴ سال نوري در حركت است را نيز كشف كرده است. ستاره ۶۱ ويرجينيز در صورت فلكي Virgo قرار داشته و امكان مشاهده آن از هر دو نيم كره زمين وجود دارد، جرم اين ستاره ۰.۹۶ برابر جرم خورشيد بوده و تنها تفاوت آن با خورشيد سطح پايين تر نور آن است. سياره هاي عضو خانواده اين ستاره توسط اخترشناسان انگليسي، استراليايي و آمريكايي و با كمك گرفتن از تلسكوپ Anglo- Australian در نيو ساوث ولز و تلسكوپ Keck در هاوايي شناسايي شده اند. اين سياره ها به واسطه تاثير نيروي كشش سياره ها بر روي نور ستاره مادر كه در شناسايي يك سياره روشي متداول به شمار مي رود، شناسايي شدند. سياره چهارمي سياره اي در ابعاد سياره مشتري است كه در مدار ستاره ۲۳ ليبراي در صورت فلكي ليبرا در حركت است. در سال ۲۰۰۶ سياره اي ديگري در مدار اين سياره كشف شده بود. حركت كامل به دور اين ستاره براي سياره اش در حدود ۱۴ سال زميني زمان خواهد برد در حالي كه سياره مشتري طي ۱۲ سال مي تواند خورشيد را دور بزند. اخترشناسان معتقدند منظومه اي خورشيدي دوردست نسبت به منظومه خورشيدي ما بسيار متفاوت به نظر مي رسند زيرا يا سياره ها بسيار كوچك هستند و يا مدار حركتي آنها كاملا بيضوي است، در مقابل اين سياره جديد از مداري بزرگ و تقريبا گرد برخوردار است و براي اولين بار دانشمندان موفق به مشاهده منظومه اي شده اند كه شباهت زيادي به منظومه خورشيدي ما دارند. خبرگزاري مهر گروهي از دانشمندان موسسه تكنولوژي كاليفرنيا نشان دادند كه درياچه هاي وسيع متان و اتان كه در تيتان قرار دارند در نيمكره شمالي بزرگترين قمر زحل 20 برابر گستردگي بيشتري نسبت به نيمكره جنوبي آن دارند. اين دانشمندان برپايه اطلاعاتي كه كاوشگر كاسيني از تيتان تهيه كرده است دريافتند كه ميان مناطق شمالي و جنوبي اين قمر زحل تفاوتهايي وجود دارد به طوري كه مايعات متان و اتان در زمين يك نيمكره بيش از نيمكره ديگر گسترده شده اند اما تاكنون براي اين تفاوت ها هيچ تائيدي پيدا نشده بود. براي توضيح در اين خصوص سياره شناسان فرض كردند كه علت اين توزيع نا متوازن تغييرات فصلي باشد. به طوري كه يك سال تيتان 29.5 سال زميني به طول مي انجامد. بنابراين در هر 15 سال زميني روي تيتان يك فصل تغيير مي كند (در حال حاضر در نيمكره شمالي اين قمر فصل تابستان آغاز شده است). بارانهاي متان و بخارات آن به صورت فصلي تغيير مي كنند و به روشي نا برابر درياچه هايي در نيمكره هاي شمالي و جنوبي ايجاد مي كنند. اين دانشمندان در اين خصوص اظهار داشتند:محاسبات ما نشان مي دهند كه تغييرات فصلي به تنهايي قادر نيستند تنها در مدت 15 سال زميني (يك فصل تيتاني) اين درياچه هاي هيدروكربوري تا اين حد گسترده را ايجاد كنند. مكانيزم فصلي مي تواند تا حدي مسئول اين انتقال باشد اما نمي تواند در خصوص تمام علل ايجاد اين درياچه هاي متان مايع توضيح دهد. براساس گزارش نيچر ژئوساينس، دليل ديگر ايجاد نا متوازن اين درياچه ها مي تواند مربوط به زاويه انحراف تيتان با مدار زحل باشد. به خصوص كه درحال حاضر در مدت تابستان نيمكره جنوبي ، تيتان به خورشيد 12 درصد نزديكتر از آن چيزي است كه در مدت تابستان شمالي به اين ستاره نزديك است. همچنين، تابستانهاي شمالي طولاني تر و روانتر و تابستانهاي جنوبي كوتاهتر و پر شدت تر هستند. اين دانشمندان توضيح دادند:بهرحال در مقياس زماني دهها هزار سال، پارامترهاي مداري زحل تغيير كرده اند و موجب شده اند كه تيتان در طول برخي از تابستانهاي شمالي به خورشيد نزديكتر شود و همين مسئله موجب تجمع هيدروكربورها و درياچه ها در نيمكره شمالي شده است. به طوري كه تيتان نيز همانند زمين تغييرات آب و هوايي دارد و اين تغييرات در مقياس دهها هزار سال موجب حركت شديد مداري اين قمر شده است. در روي زمين به اين تغييرات، دوره ميلانكويچ گفته مي شود و با گستردگي آب به شكل يخ مربوط بوده و مسئول دوره هاي يخبندان است. روي تيتان دوره هاي آب و هوايي طولاني مدتي وجود دارند كه متان مايع را به شكل درياچه ها و حوضچه ها در دو نيمكره اين قمر زحل پخش مي كنند. در هر دو مورد زمين و تيتان، ثبت اين فرايند در تائيد ژئولوژيكي سطحي نقش مهمي ايفا مي كند. اين اولين بار است كه ما توانستيم يك نمونه از تغييرات آب و هوايي مشابه دوره ميلانكويچ زميني را در يك جرم آسماني خارج از منظومه شمسي پيدا كنيم. منبع:مهر بحران گرماي جهاني در عين بزرگي از نظر برخي دانشمندان به اندازه اي قابل حل است كه مي توان آن را با توسعه دادن روشهاي فناورانه مهار كرد. هشت روش فناوري براي حل اين بحران پيشنهاد شده است. در حالي كه رهبران جهان قصد دارند در نشست كپنهاك در رابطه با شرايط آب و هوايي جهان به صحبت و مذاكره بپردازند ، بسياري بر اين باورند كه تنها راه براي حل بحران آب و هوايي و گرماي جهاني برداشتن قدمهاي سريع و خلاقانه و ارائه فناوري هاي جديد براي مهار حرارت جهان است. طي چند سال گذشته دانشمندان در اين زمينه به نتايج متعددي دست پيدا كرده اند، از صخره هاي جذب دي اكسيد كربن تا شبكه هاي فضايي كنترل كربن كه مي توانند به گونه اي در كنترل اين بحران تاثير گذار باشند. برخي از اين ابداعات بر روي كاهش و جذب دي اكسيد كربن تمركز داشته و برخي ديگر راه كارهايي را براي سرد كردن زمين ارائه مي كنند. نشريه اي بي سي بر همين اساس هشت شيوه خلاقانه و معمولي را كه مي توانند در اين راه به انسانها كمك كرده و به گونه اي به مهار گرماي جهاني ختم شوند را معرفي كرده است. اسپري كردن در لايه اوزون: حتما به ياد داريد كه بايد از اسپري كردن ذرات معلق از بين برنده لايه ازون خودداري كنيد ، اكنون زمان آن رسيده كه در اين باره بازنگري كرده و اين كار را در قالبي ديگر از سر بگيريم. طرح «تعبيه ذرات استراتوسفريك» بر اين اساس است كه مواد شيميايي مانند دي اكسيد سولفور در نزديكترين لايه اتمسفري زمين اسپري شود تا با تركيب با ديگر مواد شيميايي درون اتمسفر نور خورشيد را از زمين بازتاب دهد. اين گاز بخشي از نور خورشيد را بازتاب داده و از گرم شدن زمين تحت تاثير اين تابشهاي خورشيدي جلوگيري مي كند. سولفور ماده اي ارزان قيمت است كه يك كيلوگرم از آن مي تواند تاثير صدها هزار كيلوگرم از دي اكسيد كربن را خنثي كند. يكي از مشكلاتي كه براي اجراي اين طرح پيش بيني شده است، احتمال تاثيرگذاري بيش از حد آن بر روي برخي از مناطق و بروز تغييرات شديد آب و هوايي است. همچنين استفاده از يك آلاينده براي خنثي كردن آلاينده اي ديگر از ديگر انتقاداتي است كه به اين طرح وارد شده است. استفاده از عينك آفتابي براي زمين: ايده استفاده از عينك آفتابي براي زمين طرح ديگري است كه مي تواند به گونه اي از گرم شدن زمين جلوگيري كند. چنين ساختاري بايد از رشته هاي متقاطع آلومينيوم ساخته شده و در فضا قرار گيرد، اين حصار مي تواند مانند يك فيلتر از عبور برخي تابش هاي مادون قرمز جلوگيري كند. به گفته برخي از دانشمندان اين طرح با تمامي غير عادي بودنش در برابر خورشيد نقطه اي كوچك خواهد بود كه آسيبي به رشد زمين وارد نخواهد كرد. از مشكلات اساسي اين طرح، ساخت فيلتري با وسعت يك ميليون و 554 هزاركيلومتر مربع است كه بايد جايي ميان خورشيد و زمين قرار گيرد، ساخت چنين ساختاري در حال حاضر بسيار دور از ذهن به نظر رسيده و در عين حال ابزاري براي انتقال آن به مدار زمين وجود ندارد. ساخت فيلترهاي عظيم هوا: اين طرح، ساخت فيلترهاي عظيم هوا براي خارج كردن دي اكسيد كربن در تئوري طرح قابل اجرايي به نظر مي رسد. چنين فيلتري مي تواند دي اكسيد كربن موجود در هوا را جذب كرده و آن را با مواد شيميايي فيلتر تركيب كند و در نهايت استخراج و ذخيره كند اما مشكلاتي مانند عظمت بالاي اين طرح و تعداد و وسعت چنين فيلتري براي افزايش تاثيرگذاري آن محدوديتهاي بزرگي را براي اجراي آن به وجود مي آورد. ساخت درخت هاي مصنوعي: درختان بخش قابل تحسيني از طبيعت هستند كه نقشي قابل توجه در جذب دي اكسيد كربن به عهده دارند، اما در صورتي كه بتوان درختاني موثرتر از درختان طبيعي توليد كرد، ميزان جذب دي اكسيد كربن در سطح جهان نيز افزايش پيدا خواهد كرد. درختي مصنوعي با برگهاي پلاستيكي با قابليت جذب دي اكسيد كربن مي توانند اين گاز مخرب را جذب كرده و در مكاني ايمن ذخيره كنند. اين درختان نيازي به نور مستقيم خورشيد نداشته و مي توان آنها را در هر مكاني نصب كرد. در صورتي كه اين درختان به درستي طراحي شوند مي توانند عملكردي هزار بار سريعتر از درختان واقعي داشته باشند اما به دليل اينكه اين درختان عملكردي مانند درختان طبيعي ندارند، مشكل اساسي در استفاده از آنها سرنوشت دي اكسيد كربن ذخيره شده است. در عين حال انرژي جدا سازي گاز تركيب شده با فيلترهاي جذب دي اكسيد كربن بسيار بالا و خود عاملي جديد در توليد اين گاز به شمار مي رود. استفاده از ابرهاي نمكي: ابرها لايه اي محافظتي براي زمين به شمار مي روند و به همين خاطر برخي از دانشمندان بر اين باورند مي توان با كمك پراكندن نمك در ميان هوا ابرهاي بيشتري توليد كرد. اين پديده شانس قرار گرفتن ذرات بخار آب و نمك در كنار يكديگر و تشكيل ابرها را افزايش خواهد داد. ابرهاي نمكي در عين حال سفيد رنگ تر بوده و مي توانند ميزان بيشتري از نور خورشيد را بازتاب داده و زمين را خنك تر كنند. براي پراكندن نمك در هوا نيز مي توان از قايقهايي استفاده كرد كه به واسطه رايانه ها هدايت شده و توده هايي عظيم از آب دريا را به هوا پرتاب مي كنند. به گزارش مهر، در عين حال در صورتي كه تعداد زياد ابرها براي زمين خطر ساز شود مي توان به راحتي پروژه را متوقف كرد. با اين حال هيچكس نمي داند براي اجراي چنين طرحي به چند قايق نياز خواهد بود و آيا نمكهاي آب دريا براي تشكيل ابرها كافي هستند يا خير؟ پرورش پلانكتون ها: ايده اصلي اين طرح استفاده از پودر آهن براي توليد بيشتر پلانكتونها در اعماق اقيانوسها است زيرا اين جانداران مي توانند دي اكسيد كربن را بخورند. باروري از طريق پودر آهن پيشتر در اقيانوس جنوبي در قطب جنوب مورد آزمايش قرار گرفته بود كه نتايج آن نشان مي دهد با كمك چنين شيوه اي مي توان در حدود 453 كيلوگرم دي اكسيد كربن را با هزينه كمتر از 10 سنت از بين برد اما اين طرح مشكل بزرگي را در پيش رو دارد و آن اين است كه توده هاي عظيم پلانكتونها مي توانند اكوسيستم را در اعماق اقيانوسها از بين ببرند و منجر به نابودي گونه هاي ديگر جانداران شوند. استفاده از سنگها براي به دام انداختن دي اكسيد كربن: تشكيل مواد شيميايي در سنگها به هزاران سال زمان نياز دارد اما دانشمندان معتقدند مي توان چنين فرايندي را در مدت زماني كوتاه و با استفاده از كربناتي كردن معدني انجام داد. طي اين فرايند دي اكسيد كربن فشرده شده، حرارت ديده و با مواد معدني مانند سرپانتين يا اليوين و يا صخره هاي آهكي تركيب مي شود. به دام انداختن دي اكسيد كربن در زير زمين: بر اساس اين طرح مي توان دي اكسيد كربن را جذب كرده و در زير زمين و يا در چاه هاي نفت تزريق كرد. طي پروژه Weyburn در كانادا محققان ميليونها تن از دي اكسيد كربن را در زير زمين دفن كرده اند و بر اين باورند در صورتي كه چنين پروژه اي در سرتاسر جهان شكل گيرد مي توان در حدود 200 هزار گيگاتن از گاز دي اكسيد كربن را در زير زمين دفن كرد. با اين حال يكي از بزرگترين موانعي كه بر سر راه اجراي اين پروژه وجود دارد، نياز به سرمايه بالا براي به دام انداختن گاز دي اكسيد كربن است در حالي كه احتمال نشت اين گاز از زير زمين طي سالهاي متوالي نيز وجود دارد. منبع : جام جم آنلاين اورانوس حول محوري ميچرخد كه تقريبا خوابيده بر صفحه سيستم خورشيدي است، و نه عمود بر آن. و هيچ كس هم دليل اين امر را نميداند. يك نظريه در مورد اين حركت عجيب اين است كه تمايل آن نتيجه برخورد با جسمي هماندازه زمين است؛ اما ايگناسيو ماسكيورا از انستيتو SETI در كاليفرنيا ميگويد: «اين نظريه تقريبا نتوانسته هيچ چيزي را در مورد اين سياره توضيح دهد. مثلا اينكه چرا مدارهاي 27 قمر شناخته شده اورانوس، مانند خود سياره متمايل نشدهاند؟» به گزارش نيوساينتيست، در حال حاضر گوانيل بو و ژاك لاسكار در رصدخانه پاريس در فرانسه، توضيح ديگري را براي اين مسئله مطرح كردهاند. به عقيده آنها شايد اورانوس، يك قمر ديگر با وزن خيلي زياد داشته است؛ اگر اين قمر فرضي يك درصد از جرم اورانوس را داشته باشد و در فاصله معيني از اين سياره به دور آن بچرخد، تعادل سياره را به مقدار بسيار اندكي بر هم ميزند و بر ميزان تلو تلو خوردن سياره حول محور وضعياش ميافزايد. مدلسازي اين دو نشان داده است كه بعد از گذشت زماني حدود دو ميليون سال، ميزان اين اعوجاج به اندازهاي زياد خواهد شد كه سبب ميشود سياره به يك سو بغلتد. البته درمورد سرنوشت اين قمر فرضي اتفاق نظر وجود ندارد. شايد بعد از اين زمان، اين ماه مجهول در اثر عبور سياره ديگري از نزديكي اورانوس، از آن جدا شده باشد و جايي در فضاي منظومه شمسي سرگردان باشد؛ ولي اگر هنوز در حال گردش در منظومه شمسي نباشد، ممكن است كه در اثر برخورد با يك غول گازي ديگر نابود شده باشد. از ديد ويليام وارد از انستيتو پژوهشي جنوب غرب كلرادو، اين نظريه ميتواند قابل قبول باشد، اما اين نكته را نبايد از نظر دور داشت كه هيچ نشانهاي مبني بر وجود يك ماه اضافي در اورانوس وجود ندارد، البته به غير از تاثيري كه بو و لاسكار ادعا ميكنند كه اين ماه گم شده بر محور چرخش اورانوس به حول خود داشته است. دوربين ديد گسترده 3 براي تهيه اين تصوير، سه باز از اين منطقه عكسبرداري كرد؛ هر بار به مدت 16 ساعت و با استفاده از يكي از فيلترهاي فروسرخ 1.05 ميكرومتر، 1.25 ميكرومتر و 1.6 ميكرومتر. سي.سي.دي دوربين هابل برخلاف دوربينهاي عكسبرداري موجود در بازار، رنگي نيست و شدت نور عكس را اندازهگيري ميكند. بنابراين، تصاوير ارسالي هابل در هر فيلتر، خاكستري است. اخترشناسان پس از دريافت و پردازش اين تصاوير، آنها را با رنگهاي كاذب رنگآميزي كردند؛ بدينشكل كه تصوير پرتوهاي 1.05 ميكرومتري را آبي، پرتوهاي 1.25 ميكرومتري را سبز و پرتوهاي 1.6 ميكرومتري را قرمز رنگ كردند و با تركيب آنها، تصوير نهايي را كه مشاهده كرديد، بدست آوردند. منبع:khabaronline جاناتان آموس، گزارشگر علمي بي بي سي در اين سايت خبري نوشت: سر ريچارد برنسون درحال رونمايي دستگاه پرنده اي است كه از آن براي بردن مسافران خصوصي به فضا استفاده خواهد شد. "اسپيس شيب 2" (SpaceShipTwo) در موهاوي واقع در ايالت كاليفرنيا پرده برداري مي شود. اين دستگاه پرنده طي 18 ماه آينده تحت آزمايش قرار خواهد گرفت و پس از آن اجازه خواهد يافت با فروش بليت افراد را در سفرهاي كوتاه به نقطه اي بالاتر از جو زمين ببرد. سر ريچارد كه هدايت "گروه ويرجين" را به عهده دارد قصد دارد اولين پروازها را از ايالت نيومكزيكو انجام دهد و پس از آن پرواز را از ساير نقاط جهان انجام خواهد داد. سر ريچارد پيش از پرده برداري رسمي به خبرنگاران گفت: "ما مي خواهيم اين برنامه يك شروع كاملا تازه در عصر تجاري مسافرت فضايي باشد." "اس اس 2" بر مدل فضاپيماي "اسپيس شيپ 1" بنا شده است كه ابتدا با يك هواپيما به هوا برده شده و از آنجا راهي فضا مي شد. آن فضاپيما اولين فضاپيماي خصوصي جهان با يك رشته پروازهاي آزمايشي در سال 2004 بود. "اس اس 2" اما دو برابر "اس اس 1" است و طول آن به 18 متر مي رسد. و درحالي كه فضاپيماي قبلي فقط يك خلبان و ظرفيت حمل دو مسافر را داشت، مدل تازه دو خدمه و جاي شش مسافر را خواهد داشت. گزارش مي شود كه تاكنون 300 نفر براي سفر با آن به فضا ثبت نام كرده اند. اينها كساني هستند كه حاضرند 200 هزار دلار براي اين سفر دو ساعته كه شش دقيقه آن در حالت بي وزني خواهد بود پرداخت كنند. ريچار برنسون به بي بي سي گفت: "باور نكردني است كه تاكنون فقط 450 نفر به فضا رفته اند؛ اين شامل همه روس ها، همه چيني ها و همه آمريكايي ها با هم است. ما با كمك ويرجين گالاكتيك، شركت تازه فضانوردي تجاري خود، بايد بتوانيم در دوازده ماه اول پس از شروع به كار شايد هزار نفر را به 'فضانورد' تبديل كنيم." بسياري از اين فضانوردان آينده در مراسم پرده برداري از اس اس 2 در "فرودگاه هوايي و فضايي موهاوي" شركت كردند. شركت "ويرجين گالاكتيك" رقبايي خواهد داشت، اما در صورتي كه آزمايش اس اس 2 با موفقيت انجام شود، مسلما اولين شركتي است كه وارد بازار خواهد شد. هواپيمايي كه اس اس 2 را به هوا خواهد برد تا از آنجا به فضا پرتاب شود "وايت نايت 2" نام دارد كه سال گذشته تكميل شده و آزمايش آن اكنون شروع شده است. منبع:khabaronline دانشمندان گمان مي بردند اين ساختار6 ضلعي مسير فورانهاي گازي يا تندبادهاي اتمسفري است اما اينكه چه عاملي مي تواند گاز يا جريان هوا را در چنين ساختار سخت و زاويه داري هدايت كند به شكل سئوالي بي پاسخ باقي مانده بود. تصوير اخيري كه توسط كاسيني به ثبت رسيده است تابش موجهايي را از گوشه هاي 6 ضلعي نمايان كرده و ساختارهاي چند ديواره اي را در هر يك از ضلعهاي 6 ضلعي نشان مي دهد. يكي از بيگانه ترين ويژگي هاي اين 6 ضلعي نقطه اي بزرگ در ميان اين ساختار است كه به گفته دانشمندان اين نقطه مي تواند با نقطه اي كه در خارج از 6 ضلعي قرار داشته و در سال 1991 به تدريج ناپديد شده است در ارتباط باشد. اين همان سالي است كه زحل با توجه به مدت طولاني سالهايش، وارد شب قطبي زمستاني شد. هر يك سال در زحل برابر 29 سال در زمين است. بر اساس گزارش پاپ ساينس، تصوير آخر كاسيني در پي فرصتي به ثبت رسيد كه پس از پديده اعتدال شب و روز اين سياره در آگوست 2009 به دست آمد. اين پديده نشانه آغاز بهار شمالي در اين سياره است. ستاره شناسان استراليايي با كمك تلسكوپ اروپايي VLT موفق شدند به اطلاعات جديدي درباره معماي قديمي مربوط به ستارگان شبيه به خورشيد دست يابند. در دهه هاي اخير دانشمندان توضيحات احتمالي بسياري را در اين خصوص ارائه كرده اند اما اكنون ستاره شناسان رصدخانه مانت استروملو در استراليا با كمك رصدهاي تلسكوپ جنوب اروپاي VLT واقع در شيلي به اطلاعات جديدي رسيده اند كه مي تواند تا حدود اين معماي قديمي را حل كند. اين محققان در اين خصوص اظهار داشتند: "ستاره شناسان در اين مورد در تاريكي هستند. ما موفق شديم يك سري از كامل ترين رصدهاي تا به امروز را براي اين تغييرات به دست آوريم." اين محققان 30 سال است كه به دنبال حل اين معما هستند و تاكنون توانسته اند حدود يك سوم از ستارگان شبيه به خورشيد را چه در كهكشان راه شيري و چه در ساير كهكشانها رصد كنند. اين تحقيقات نشان داد كه اين ستاره ها در آستانه رسيدن به پايان عمر خود و كمي قبل از تبديل شدن به كوتوله سفيد، كاملا سرخ، سرد و بسيار بزرگ مي شوند. در اين دوره زماني به اين ستارگان غولهاي سرخ نيز مي گويند. اين ستارگان قديمي تغييرات دوره اي نور بسيار شديد را در سقف زماني دو سال نشان مي دهند. اين دانشمندان افزودند: "تصور مي شود كه اين تغييرات به سبب پالسهاي ستاره اي باشد. با اين پالسها ستاره غول پيكر گسترش مي يابد و منقبض مي شود. به اين ترتيب نور آن به صورت متناوب ضعيف و قوي مي شود. با وجود اين، يك سوم اين ستاره ها يك تغييرات دوره اي غير قابل توضيحي از خود نشان مي دهند به طوري كه دوره زماني تغييرات آنها به جاي دو سال، پنج سال است." اين ستاره شناسان به منظور كشف منشاي اين ويژگي ثانويه به مدت دو سال و نيم 58 ستاره را واقع در سحابي بزرگ ماژلان كنترل كردند. اين محققان با كمك طيف نگار با وضوح تصوير بالاي FLAMES/GIRAFFE كه روي تلسكوپ VLT نصب شده است طيفهايي را به دست آورده و اين طيفها را با تصاويري كه از تلسكوپهاي ديگر تهيه كرده بودند تركيب كردند و يك مجموعه بسيار ويژه از اطلاعات مربوط به اين ستارگان تغييرپذير را ارائه كردند. خرسهاي آبي مخلوقات ريز ميكروسكوپي هستند كه به نام Tradigrades هم شناخته ميشوند. اين موجودات با بدني كوتاه جزو بيمهرگان بوده و قرار است با ديگر اشكال حيات به قمر مريخي فوبوس فرستاده شوند. اين آزمايش به اين منظور انجام ميشود تا محققان بدانند آيا ارگانيسمهايي از اين قبيل ميتوانند مدتي طولاني خارج از فضاي منظومه شمسي زنده بمانند يا خير. اين ماموريت كه آزمايش مهاجرت بينسيارهاي حيات نام گرفته است، قرار بود در ماه اكتبر ۲۰۰۹ انجام شود، اما به دلايل فني و امنيتي به تاخير افتاد. دانشمندان اميدوارند بتوانند نمونههايي از موجودات زنده را با استفاده از فضاپيماي روسي Grunt Phobos در سال ۲۰۱۱ و زماني كه مدارهاي زمين و مريخ اجازه اين پرواز را بدهد، به فضا پرتاب كنند. اين آزمايش توسط جامعه نجوم انجام ميشود.اين موسسه اكنون داراي ۱۲۵ كشور عضو است. قرار است دانشمندان ۱۰نوع ارگانيسم و از هر كدام ۳ نمونه را كه جمعا ۳۰ ارگانيسم هستند، طي ماموريتي ۳ ساله به بزرگترين قمر مريخ در فضا بفرستند. اين ارگانيسمها از هر سه قلمرو حيات يعني باكتريها، يوكاريوتها و آغازيان همراه با بعضي نمونههاي خاكي محلي است. به گفته پژوهشگران، اين آزمايش قسمتي از تئوري Transpermia را بررسي خواهد كرد. بويژه توانايي جابهجايي حيات بين ۲سياره را بررسي ميكند. در آزمايشي كه پيش از اين در سال ۲۰۰۷ انجام شد، خرسهاي آبي با فضاپيما پرواز كرده و سختيهايي همچون تشعشع و خلا را پشت سر گذاشته بودند. سال ۲۰۱۱ اين اشكال حيات در بستهاي به شكل گوي كه BioModule نام دارد و وزن آن ۱۰۰ گرم است، بستهبندي ميشوند، اين بسته مانند شهاب سنگي است كه حامل اشكال نخستين حيات بين ۲ سياره خواهد بود. پس از يك سفر ۱۰ ماهه به فوبوس، اين گونهها تحت فشار g ۰۰۰۴ سطح ماه قرار خواهند گرفت و چند هفته را به اين شكل در داخل بسته سپري ميكنند. سپس با يك فضا پيما در قزاقستان به زمين خواهند نشست. پژوهشگران پس از باز كردن بسته بررسي ميكنند كه چه موجوداتي هنوز زندهاند. چنانچه بعضي ارگانيسمها در برگشت از اين سفر زنده باشند، ميتوان نتيجه گرفت براستي برخي اشكال حيات نميتوانند در يك سفر بينسيارهاي طولاني مدت زنده بمانند. اين آزمايش ميتواند بيشترين زماني را كه نمونههاي زيستي (ميكروبي) در خارج از منظومه شمسي سپري ميكنند، نشان دهد. به منظور آمادهسازي جهت پرتاب آتي، پژوهشگران بايد چند چالش جدي را پشت سر بگذارند و شرايطي را كه بسته زيستي قرار است در اين سفر پشت سر گذارد، در محيط زمين شبيهسازي كنند. منبع:www.aftab.ir وزارت دفاع انگلستان ساخت هواپيمايي بدون سرنشين را در دستور كار قرار داده كه با داشتن قابليتهاي پروازي چرخبال و جنگندههاي جت، اهدافي در فاصله هزار كيلومتري را مورد حمله قرار ميدهد. انگليسيها بهزودي هواپيمايي را كه هم هليكوپتر و هم جت جنگنده خواهد بود، به خدمت ميگيرند. اين هواپيماي روباتيك كه به دو صورت كنترل از راه دور و خودكنترلي ساخته خواهد شد، بيسرنشين است و ميتواند از تسليحات متعارف و غيرمتعارف استفاده كند. جتكوپتر قابليت حمل تسليحات پيشرفتهاي مانند سلاح مايكروويو هدايتشونده و ليزري را خواهد داشت و به عنوان هواپيماي جنگي با قابليت استفاده مجدد در صنايع نظامي بهكار گرفته خواهد شد.. سرعت آن هزار كيلومتر بر ساعت (0.82 ماخ) پيشبيني شده و قابليت پرواز بدون توقف براي مسافتهاي بسيار طولاني، به آن امكان ميدهد به اهدافي در فاصله هزار كيلومتري نيز دست پيدا كند. چارچوب فرود و پرواز جتكوپتر متغير است. اين پرنده چندمنظوره ماموريتهاي خود را در آب، خشكي و هوا انجام ميدهد و حتي از قابليت مانور در محيطهاي شهري با آسمانخراشهاي بلند و مرتفع نيز برخوردار است. جتكوپتر قرار است مانند چرخبال از روي زمين بلند شود؛ با بسته شدن ملخها، مانند جت جنگنده در هوا اوج گيرد و مانور دهد و به هنگام فرود نيز مانند هليكوپتر به آرامي در محيط مورد نظر بنشيند. واحد توان جديد هوايي يا Novel air Capability Vision در وزارت دفاع انگلستان، مسئول اصلي اين پروژه است و قصد دارد تا سال 2015 / 1394، جتكوپتر را وارد ناوگان انگلستان كند. ساخت جتكوپتر در مناقصهاي مخفيانه به سه شركتBAE system ، شركت تسليحاتي MBDA و صنايع هوافضاي كرانفيلد واگذار شده و با كليدخوردن فاز اول طرح با نام شبح سياه، پيمانكاران اميدوارند نمونه اوليه را تا سال 2012 / 1391 با موفقيت آزمايش كنند. نقل از :www.tebyan.net منبع :خبرآنلاين استفاده از فناورى بيوراكتور در پزشكى فضايى سيستم ايمنى نقش محافظت و مبارزه با سلول ها و ميكروب هاى تخريب كننده را در بدن ايفا مى كند. با اين حال شرايط عملكردى اين سيستم در فضا بسيار متفاوت است. در اواخر دهه 60 و 70 ميلادى، محققان با بررسى خون فضانوردانى كه حضور طولانى مدت و حتى كوتاه در فضا داشته و در ماموريت هاى آپولو، سايوز و اسكاى لب فعاليتنموده بودند، متوجه افزايش تعداد نوعى از سلول هاى سفيد و كاهش تعداد سلول هاى لنفاوى خون شدند. سلول هاى لنفاوى نوعى سلول سفيد است كه در گره هاى لنف بدن، طحال، غده تيموس، ديواره هاى روده و مغز استخوان وجود دارد. سلول هاى لنفاوى از نوع تى و پادتن ها، باعث بالا بردن ايمنى بدن شده و به انواع سلول هاى كمك رسان، محافظ و از بين رونده تفكيكمى شوند. آزمايش روى خون فضانوردان كاهش تعداد سلول هاى موثرلنفاوى و افزايش سلول هاى سفيد خون را نشان داد. اين تغيير باعث نقص در توزيع و پخش مايعات بدن از جمله خون و سبب تنش و حتى تغيير شكل در سلول هاى لنفاوى شد. فرض كنيد كه قصد مسافرت از تهران به يكى از شهرهاى جنوبى كشور را داشته باشيد. در طول اين مسير پاها، دست ها و چشم ها در گير هستند و به طور حتم خستگى در آن بخش ها احساس مى شود. حال اگر اين سفر با هواپيما و در مسيري نه چندان دور مانند فرانسه باشد، در اين سفر با يك سرى امواج تابشى مواجه خواهيم شد. در سفر به فضا اولين عامل بسيار محسوس، كمبود جاذبه است. در شكل زير انواع امواج تابشى كه به بدن يك فضانورد اصابت مى كند نشان داده شده است. اين سفر را تا جايى ادامه مى دهيم كه به سياره سرخ، مريخ برسيم. جاذبه كم، اصابت امواج تابشى، شش ماه مسافرت بدون توقف و پيمودن ميليون ها كيلومتر، از هيجان هاي اين سفر مى كاهد. ماهيچه هاى خشك، چروك و تضعيف شده، استخوان هاى ناتوان و رو به زوال، اختلال در سيستم ا يمنى، تغيير شكل در ساختار ژن بدن متاسفانه از جمله يادگارهاى سفرهاى فضايى و طولانى مدت است. هنگام پياده شدن از فضاپيما، رويارويى با ضعف ماهيچه ها كه منجر به خزيدگى مى شود بسيار دردناك است، فعاليت هاى روزانه در فضا بسيار متفاوت با زمين است. به طور مثال براى نظافت دندان ها از غلطكى كوچك از جنس كتان استفاده مى شود. بعد از استعمال، ويروس هاى موجود در بزاق روى آن جمع مى شود. بزاق انسان حاوى ويروس هايى است كه تعداد آنان در فضا بسيار بيشتر از زمين است. شكل زير باكترى نامفيد روى مرى كه سبب اختلال شده است را نشان مى دهد. بدن انسان به طور دائم مورد حمله انواع باكترى ها و ويروس ها قرار مى گيرد. محل حضور بسيارى از آن ها روده است و از طريق هوا و يا استفاده از مواد خوراكى منتشر مى شود. باكترى و ويروس هاى مضر توسط سيستم دفاعى بدن مهار مى شوند و قبل از اين كه تعدادشان از كنترل خارج شود، به وسيله ي سيستم دفاعى بدن از بين مي روند. سيستم دفاعى بدن شامل سلول هايى است كه دائما با بيمارى و مرض مقابله نموده و در تمام بدن حركت مينمايند. انواع مختلفى از اين سلول هاى دفاعى وجود دارد. دو نوع معروف و مهم آن سلول بى، سلولى كه آنتى بادى را به منظور مهار ميكروب مى سازد و تمامى مهاجمان آسيب رسان را از بين مىب رد. سلول هاى تى شكل، كه در واقع سربازان بدن هستند و به طور فيزيكى عوامل بيماري زا را از بين مى برند. شكل زير، سلول تى شكل را نشان مى دهد كه با وارد نمودن ضربه به ويروس آنفلوآنزا باعث از بين بردن آن شده است. به طور مثال استرس و تنش باعث آزادشدن هورمونى مى شود كه در عملكرد سلول تى بسيار موثر است و منجر به كاهش فعاليت سيستم ايمنى مى شود. بنابراين فضا كه خود محيطى خشن و تنش زا است و علاوه بر آن، اعمال تنش هاى فيزيكى چون مرحله شروع پرتاب و بلندشدن از زمين، عبور از جو و قرارگيرى در مدار و سپس بى وزنى و همچنين تنش هاى روحى- روانى سبب تحريك هورمون هاى ضد سيستم ايمنى مى شوند. براى حل اين گونه مسائل و مشكلات و همچنين بررسى چگونگى رشد سلول ها در محيطى خارج از بدن انسان تحقيقات گستردها ى انجام و باعث ساخت وسيله اى به نام بيوراكتور شد. مطالعه وضعيت سلول ها در بدن انسان و يا حتى كشت سلول ها، امكان مطالعه ساختار سلول ها را در حالت دو بعدى مقدور مى سازد و شايد نتايج دقيق و مكفى ارائه ندهد. ناسا با ساخت و توليد اين فناورى نوعى شبيه سازى از جاذبه كم را فراهم آورد كه در اين محيط، مطالعه پيرامون سلول ها و به ويژه تحقيق در سلول هاى ايمنى خون را راحت تر و دقيقتر نمود. منبع :تبيان بيشك اين بزرگترين گيتار در تمام كهكشان راهشيري است. تپاختر گيتار، بقاياي انفجار ستارهاي است كه بهسرعت، ابرهاي هيدروژني را از هم ميدرد و طرحي گيتار مانند از هيدروژنهاي داغ را برجاي ميگذارد. ستارگاني كه سنگيني آنها بيشاز 1.5 برابر خورشيد باشد، معمولا در پايان عمر خود منفجر ميشوند و مانند ستارهاي نوظهور در كهكشان ميدرخشند. در اين انفجار كه انفجار ابرنواختري نام دارد، هسته ستاره به شدت فشرده ميشود و اتمها در هم شكسته ميشوند. اگر ستاره كمتر از 3 برابر خورشيد سنگيني داشته باشد، الكترونها درون هسته جمه ميشوند و ستارهاي به قطر 30 كيلومتر تشكيل ميشود كه تقريبا فقط از نوترون تشكيل شده است. اين موجود عجيب و غريب كه ستاره نوتروني ناميده ميشود، بسيار چگال است و در هر ثانيه چند ده بار به دور خود ميگردد. ميدان مغناطيسي ستارگان نوتروني بسيار بسيار قوي است و اگر برحسب اتفاق، اطراف آنها ابري از مواد ميان ستارهاي وجود داشته باشد، ذرات باردار در اطراف ستاره نوتروني شروع به گردش ميكنند و با شتابگرفتن در راستاي خطوط ميدان مغناطيسي، پرتوهاي الكترومغناطيس منتشر ميكنند. اين چنين است كه ناظر احساس ميكند ستاره نوتروني همانند فانوس دريايي، امواج الكترومغناطيسي را بهشكلي منظم منتشر ميكند. اطلاعات بسيار اندكي درمورد اين نوع بقاياي مرگ ستارگان و منشا آنها در دست است. اما نينا تتزلاف از دانشگاه ژنا در آلمان و همكارانش حدس ميزنند كه توانستهاند محل تولد اين تپاختر را پيدا كنند. آنها براي يافتن منشا اين تپاختر، مسير حركت 140 گروه ستارهاي زمينه تصوير را كه طي پنج ميليون سال گذشته در فاصله نسبتا نزديكي از اين تپاختر قرار داشتند، بررسي كردند. مطالعات پيشين مشخص كرده بود كه اين تپاختر با سرعتي بيشاز 1500 كيلومتر بر ثانيه شليك شده بود. تتزلاف و همكارانش نيز با بررسي مسير حركت اين تپاختر، نشان دادهاند كه اين ستاره هشتصدهزار سال پيش از خوشه اي از ستارگان سنگين كه امروز در فاصله 6500 سالنوري از آن واقع شده، پرتاب شده است. هنوز مشخص نيست كه اين تپاخترها چگونه به اين سرعت هاي بسيار بالا دست پيدا ميكنند؟ خبرآنلاين ذوالفقار دانشي: در سال 1984 / 1363، شهابسنگي در قطب جنوب پيدا شد كه از مريخ جدا شده بود. با بررسي اين شهابسنگ در آزمايشگاههاي ناسا، پژوهشگران توانستند شواهدي مرتبط با سادهترين شكل حيات پيدا كنند. انتشار اين خبر در سال 1375 / 1996، موجي از شگفتي را در جوامع علمي برانگيخت و صدالبته كه موافقان و مخالفان در مورد آن، مباحثات فراواني به پا كردند. اسپيسفلايتناو به نقل از منابع آگاه گزارش كرده است شواهد قويتري از وجود نشانههاي حيات در اين شهابسنگ مريخي كه آلنهيلز نام گرفته، وجود دارد. قرصهاي كربنات و بلورهاي ريز مانيتيت كه در اين شهابسنگ يافت شدهاند، در شرايط طبيعي بهوجود نميآيند و تنها فرآيندي كه ميتواند اين مولكولها را در كنار يكديگر برجا بگذارد، فرآيندهاي حياتي يك ميكروارگانيسم است. قرار است نتايج اين تحقيقات كه بر وجود حيات ابتدايي در گذشته بسيار دور مريخ دلالت دارد، طي چند هفته آينده بهطور رسمي از سوي ناسا منتشر شود. مقاله اين گروه نيز در شماره نوامبر نشريه ژئوكميكا اتكازموكميكا اكتا (نشريه انجمن ژئوشيمي و شهابسنگشناسي) منتشر خواهد شد. مشهورترين شهابسنگ تاريخ در اثر اين برخورد، اين تكهسنگ سفر 16 ميليون ساله خود را براي رسيدن به زمين آغاز كرد تا سيزدههزار سال پيش طي شهابباراني به قطب جنوب زمين برخورد كرد. دانشمندان، اين شهابسنگ را در سال 1984 / 1363 كشف كردند و با بررسي تركيب حبابهاي هواي برجامانده در اين سنگ، فهميدند كه منشا آن، سياره سرخ است. شواهد موجود در اين شهابسنگ مانند تركيبات كربنات، مولكولهاي آهن مغناطيسي (Fe3O4) و تصويري از بقاياي استوانهاي شكلي كه به فسيل باكتري مريخي تعبير شد، سروصداي زيادي به راه انداخت، طوريكه بيل كلينتون، رييسجمهور وقت ايالات متحده شخصا خبر اين كشف را در كاخ سفيد اعلام كرد. از آن زمان تاكنون تلاشهاي بسياري براي تاييد يا رد اين فرضيه انجام شده كه البته تاكنون همه آنها با شكست مواجه شده است. ناسا اميدوار است با انتشار نتايج جديد بررسي اين شهابسنگ، بتواند سياستهاي جديدي براي كاوشهاي سيارات در پيش بگيرد. منبع: خبرآنلاين
اما اتمسفر زمين از كجا آمده است؛ به گفته هالند، اين اتمسفر سرشار از ايزوتوپهاي سبكتر است، بنابراين پوسته زمين نميتواند منبع آن باشد. نسبت ايزوتوپهاي سبكتر در اتمسفر زمين نميتواند از زمان تشكيل آن تا كنون بيشتر شده باشد، زيرا ايزوتوپهاي سبكتر كريپتون سريعتر از ايزوتوپهاي سنگين آن، از جو زمين فرار كرده و به فضا ميروند، در نتيجه، اتمسفر تنها ميتواند سنگينتر شده باشد.
به گزارش پايگاه اينترنتي spaceref، تيتان بزرگترين قمر كيوان، به نظر مي رسد بعد از زمين تنها جايي در منظومه شمسي است كه حاوي مقدار زيادي از مايعاتي همچون متان و اتان بر روي سطحش است.
بر اساس يافته هاي پژوهشگران از تصاوير و داده هاي ارسالي مه بر روي قطب جنوب تيتان ديده شده است. وجود مه نخستين گواه مستقيم بر مبادله مواد ميان سطح و جو تيتان و در نتيجه وجود يك چرخه هيدرولوژيكي است كه تا پيش از اين تنها بر روي سطح زمين ديده شده است.
پژوهشگران با كمك داده هاي حاصل از سامانه طيف سنج مادون قرمز و بصري بر روي فضاپيماي كاسيني كه در پنج سال گذشته به رصد كيوان پرداخته است، به اين كشف دست يافتند.
پژوهشگران از ماه اكتبر سال 2006 تا مارس 2007 بر اساس داده هاي ارسالي از سامانه هاي نصب شده بر روي فضاپيماي كاسيني را مورد بررسي قرار دادند.
آن ها متوجه درخشش ذرات كوچكي همانند قطرات كوچك متان موجود در ابرها شدند.
مه، ابر يا شبنم هنگامي تشكيل مي شوند كه رطوبت هوا به 100 درصد برسد و دو راه براي رسيدن به اين حالت وجود دارد؛ نخست آن كه آب بر روي سطح زمين و يا متان بر روي سطح تيتان ازدياد شده و راه دوم آن كه هوا آنقدر سرد شود موجب تشكيل قطرات مه گردد. اين شبيه همان فرايندي است كه موجب تشكيل قطرات آب در سطح بيروني يك ليوان آب سرد مي شود.
سرد شدن هوا بر وري سطح زمين متداول ترين راه تشكيل مه است. در حالت متشابه، مه هنگامي كه هواي مرطوب از سطح زمين سرد ميگذرد، تشكيل مي گردد. همانند مه تشكيل شده در كوهستان ها و... گرچه هيچكدام از اين ساختار ها بر روي تيتان رخ نمي دهد و دليل آن است كه جو مرطوب تيتان مدت زمان بسياري گرم و يا سرد است.
تنها راه ممكن براي تشكيل مه بر روي تيتان ازدياد رطوبت در هوا است و تنها راه براي ازدياد رطوبت تبخير مايعات است. در سطح تيتان متان هيدروكربني است كه در حالت هاي جامد، مايع و گاز بسيار يافت مي شود.
منبع : ايرنا
در عين حال استخراج دي اكسيد كربن ذخيره شده در مواد شيميايي فيلترها خود نيازمند صرف انرژي گزافي است كه دي اكسيد كربن بيشتري توليد خواهد كرد.
نتيجه اين فرايند ماده اي سخت و غير مضر است كه مي توان از آن در ساختمان سازي نيز استفاده كرد اما اجراي اين طرح نيازمند كشف منابع معدني است كه قابليت تركيب با دي اكسيد كربن را دارند كه اين فرايند خود نيازمند انجام عمليات اكتشافي معدني با تمامي تاثيرات منفي آن بر روي محيط زيست است. همچنين حرارت دادن به دي اكسيد كربن نيز خود عامل توليد اين گاز به شكلي ديگر است.
اين تصوير كه در اوايل شهريور امسال گرفته شد، فراژرف2009 نام گرفته و براي تهيه آن، هابل به صورت فلكي كوره نشانه رفت؛ دقيقا همان جايي كه در زمستان 2004 / 1382 به آنجا نشانه رفت و توانست تصوير مشهور فراژرف هابل را ثبت كند. فيلم زير، نمايي از منطقه هدف هابل را در آسمان شب نشان مي دهد كه به تدريج به محدوده مورد نظر زوم مي كند.
تصوير فراژرف هابل با استفاده از دوربينهاي پيشرفته نقشهبرداري، ACS و دوربين و طيفنگار فروسرخ NICMOS و نوردهي يك ميليون ثانيه ثبت شد؛ درحاليكه دوربين پيشرفته ديدگسترده 3، WF3 اين امكان را در اختيار اخترشناسان قرار داد كه تنها با استفاده از يك دوربين كه پرتوهاي فرابنفش تا فروسرخ را ثبت ميكند، و صرف زمان نوردهي 48 ساعت طي ده روز، يعني يكششم زمان سابق؛ تصويري بهتر و دقيقتر از قبل را بدست آورند.
به دليل انبساط روزافزون عالم، هرچه جسمي از ما دورتر باشد، سرعت دورشدنش نيز از زمين بيشتر است. به همين دليل، پرتوهايي كه از اجرام بسيار دوردست منتشر ميشوند، بهقدري كشيده ميشوند كه وقتي به زمين ميرسند، در محدوده فروسرخ قرار ميگيرند و ديگر نميتوان اين اجرام را در پرتوهاي مريي يا فرابنفش مشاهده كرد.
به گزارش خبرگزاري مهر ، ستاره شناسان تاكنون اطلاعات دقيقي در خصوص تغييرات عجيب سالانه نور حدود يك سوم ستارگان شبيه به خورشيد در دست نداشته اند. 
اكنون كه سيزده سال از آن تاريخ ميگذرد، پژوهشگران ناسا دوباره به سراغ اين شهابسنگ رفتهاند و آنرا با پيشرفتهترين ميكروسكوپ الكترونيكي موجود آزمايش كردهاند.
شواهد زمينشناختي نشاندهنده آن است كه شهابسنگ آلنهيلز، 4 ميليارد سال پيش همراه با ديگر بخشهاي پوسته مريخ منجمد شد. حدود 16 ميليون سال پيش، بر اثر برخورد جسمي آسماني با سياره سرخ از آن جدا شد كه محل برخورد را در گوشه پايين، راست اين تصوير ميبينيد.
| Design By : Night Skin |
Authors
